Εξώφυλλο- 1    Ντροπή-2    Θρίαμβος-3    11 Νοέμβρη `12...-4    Φθινόπωρο-5    Άγιος Δημήτριος-5    Το φίλιωμα-6

Αναμνήσεις- 6    Μπουρλής - Τζανής-7    Κωνσταντίνος Δαβάκης-8    Μαρδοχαίος Φριζής-8    Δαφνούσοι Ήρωες  του `40-9

Στη "σωλήνα"-14    Απ`τον πόλεμο και την κατοχή-16    Το κάστρο έπεσε-17     Σ` αυτούς που χάθηκαν-17    Σκλαβιά-17 

Το έργο του Συλλόγου-18    Φώτης Αγγουλές-19    Γράμματα από τους-20    Δαφνούσικα έγγραφα-21    Το αρχείο μου- 22 

Π. Ο. Δάφνη Πρωταθλητής-24    Γνωρίζετε ότι..-26   Διέξοδος-26    Λόγια μεγάλων λόγια μεγάλα-27    Οπισθόφυλλο-2

 

 

 

 

Άγιος Δημήτριος
(Του αιδεσιμότατου Παντελεήμονα Καλεώδη εφημέριου του
Ι. Ν. Αγ. Παντελεήμονα Δαφνώνα)

Τον μήνα Οκτώβριο δεσπόζει η εορτή του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλήτου. Δεν ήταν μόνο αθλητής και ομολογητής της πίστεως, αλλά και σοφότατος διδάσκαλος και ιεραπόστολος. Όμως όλες αυτές οι αρετές και οι αγώνες του, εξόργισαν τον αυτοκράτορα Μαξιμιανό, ο οποίος τον κάλεσε μπροστά του.
Ο Δημήτριος ομολόγησε ότι «Χριστιανός ειμί» και δεν πρόκειται όποια δοκιμασία κι αν περάσει να αρνηθεί τον Χριστό που μας διδάσκει την αλήθεια και μας οδηγεί στην ευτυχία. Συνέπεια της ομολογίας του ήταν η φυλάκιση και αργότερα ο θάνατος.

Όμως, με την δύναμη και την χάρη του Θεού, ο Δημήτριος ευλογεί τον μαθητή του Νέστορα, προκειμένου να νικήσει τον υβριστή των θείων, Λυαίο. Πράγματι επικαλούμενος ο Νέστορας τον Θεό λέγοντας «ο Θεός Δημητρίου βοήθει μοι», νικά τον Λυαίο και τον αφήνει νεκρό. Οι ειδωλολάτρες τότε με έξαλλες φωνές ζητούν από τον αυτοκράτορα τα κεφάλια του Νέστορα και του διδασκάλου του Δημητρίου. Και ενώ πέφτουν οι Άγιες κεφαλές των Μαρτύρων, οι ψυχές τους πετούν προς τους ουρανούς. Τιμώντας την μνήμη τους ας παρακαλέσουμε τον πανάγαθο Θεό, να μας δίνει υπομονή, θάρρος και δύναμη ομολογίας, για να σηκώνουμε τον σταυρό της θλίψης με καρτερικότητα και αν δεν μπορούμε να γίνουμε μυροβλήτες, ας αποπνέουμε το άρωμα της ευσεβείας, της αγνότητος, της ευλαβείας και της αγιότητος. Με την χάρη του Θεού και τις πρεσβείες των Αγίων μας, να νικούμε τον εχθρό, να υπερπηδούμε τα εμπόδια και να βγαίνουμε αλώβητοι από τους πολλούς κινδύνους που διατρέχουμε καθημερινά. Αμήν.