ΣΤΗ ΣΩΛΗΝΑ

Σήμερα που όλοι έχουμε το νερό να τρέχει άφθονο στις βρύσες του σπιτιού μας, δεν πρέπει να ξεχνούμε οι παλιότεροι και να αγνοούν οι νεώτεροι τι τραβούσαμε τα χρόνια εκείνα για να πάρουμε ένα σταμνί, μια σίκλα ή έναν τενεκέ οι πιο δυνατοί, απ` τ` «άγιασμα της βρύσης».
Βασικοί τόποι προμήθειας νερού την εποχή εκείνη ήταν η χωριόβρυση, το χωριοπήγαδο, τον χειμώνα ο ποταμός και η «σωλήνα».
Η «σωλήνα» που έφερνε το νερό του Στρατηγάτου, ήταν στα Κριθαράκια λίγο πριν από το «τεπόζιτο» που χτίστηκε αργότερα και έδωσε νερό εκτός από `κει στην πάνω και την κάτω «σωλήνα», σε καίρια σημεία του χωριού.
Κάθε πρωί απ` τα ξημερώματα μαζευόταν οι νοικοκυρές κι οι κοπελιές και φύλαγαν «αράδα» να γεμίσουν. Κι ύστερα με τη στάμνα στον ώμο πάνω στην διπλωμένη υφαντή πετσέτα να διασχίζουν τα γραφικά δρομάκια του χωριού βιαστικά για να προλάβουν να πάρουν ακόμα μια στράτα...
Χάρη στον διεθνούς ακτινοβολίας φωτογράφο Μαξ Ρεντιάνη που είχε παντρευτεί χωριανή μας (θα μας απασχολήσει εκτενέστερα σε επόμενα φύλλα) και χάρη στους συγγενείς του και άλλους χωριανούς που ευχαρίστως μας παραχώρησαν αυτό το υλικό (όσο διασώθηκε), μπορούμε σήμερα να βλέπουμε εικόνες απ` το παρελθόν.
Στην φωτογραφία η «σωλήνα» στα Κριθαράκια και τα παιδιά που γεμίζουν από ένα σταμνί. Φαίνονται από αριστερά στην πρώτη σειρά
Γιάννης Κ. Λαμπρινούδης, Ασημίνα Κ. Λαμπρινούδη και Πόπη Σ. Σιδερίδη.
Στην δεύτερη σειρά:
Αντώνης Σ. Μυρώνης, Σταματία Σ. Μυρώνη και Σταματία Γ. Μυρώνη.

Φωτογραφία Μαξ Ρεντιάνη (1937)