Το κάστρο έπεσε

Τρεις μέρες πολεμούσανε, τρεις νύχτες τραγουδούσαν
ντουφέκι είχαν την καρδιά και σφαίρες το τραγούδι.
Μα που ακούστηκε ποτέ πόλεμος δίχως βόλια;
Κι όμως αυτοί νικήσανε, άσχετα αν πεθάναν.

Ήταν λεβέντες σαν αετοί και σε κλουβί δεν μπαίναν,
Στο κάστρο εκλειστήκανε και από κει δεν βγαίναν
Και κράτησαν τα τείχη του προβάλλοντας τα στήθη
στου τύραννου την απειλή που αδίσταχτα χτυπούσε
λες κι είχε Τούρκους φοβερούς. Ναζίδες εμπροστά του.

Άφησε το κινούμενο θεριό να προχωρήσει,
Κάτω απ` την πόρτα την καρδιά των νέων να πατήσει.
Και η καρδιά σταμάτησε αμέσως να χτυπάει...
Μα ο χτύπος της μηνύματα της Λευτεριάς σκορπάει.

Ε. ΡΟΥΤΖΟΥΝΗ