Οι απέραντοι γαλάζιοι ουρανοί
σκοτείνιασαν.
Κυνηγημένο έφυγε το φως
του ανυποψίαστου χαμόγελου.
Με απέραντη δύναμη και σιγουριά
όρμησε η φωτιά του Δία
ξέσκισε το γαλαζόμαυρο
της φοβισμένης νύχτας
κομμάτιασε
τους ασκούς του Αιόλου.
Ως τα πέρατα ηχοβόλησε
το τρανταχτό γέλιο της βροντής.
Ξαφνιασμένα ξύπνησαν
τα άλογα του Ποσειδώνα
στάθηκαν δισταχτικά στα πίσω πόδια
για μια μικρή αμφίβολη στιγμή
χλιμίντρισαν με γνώση μετά
και χύμηξαν ορμητικά
οι λευκές χαίτες τους
λόγχες απειλητικές
κάτω από το βλέμμα
του αγριεμένου θεού.
Ανατρίχιασαν τα όνειρα
κάτω από τα κλειστά βλέφαρα
των ερωτευμένων
σκορπίστηκαν
φοβισμένα πουλιά

«Το γέλιο της Μέδουσας»
Μαρία Αναστασοπούλου-Κριμιζή