Συγνώμη και... παράπονα

Ζητούμε συγνώμη από τους αναγνώστες μας για την ακύρωση της ομιλίας στο Ομήρειο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Χίου, για την 11η Νοεμβρίου που είχαμε προαναγγείλει, αλλά άλλοι μας έβγαλαν «ψεύτες».
Αν και από τον περασμένο Μάρτιο προσπαθούσαμε να «κλείσουμε» αίθουσα δεν υπήρχε ελεύθερος χώρος (όπως μας έλεγαν) για ολόκληρο τον Οκτώβριο και Νοέμβριο (!!!).
Λίγο οι γνωστές «διαφορές» Δημοτικής Αρχής-Προέδρου, λίγο η αναγωγή κάποιων υπαλλήλων σε Υπερδιευθυντές, ίσως και η προέλευσή μας από το Δαφνώνα, (δεν ψηφίζουμε στο Δήμο Χίου) μας άφησαν «έξω του νυμφώνος χριστού».
Θυμίζουμε όμως, ότι στους 350 ακροατές που είχαμε στην περυσινή μας εκδήλωση στο Ομήρειο, είχαμε και κατοίκους της πόλης, αφού οι κάτοικοι του Δαφνώνα και όλοι να ερχόταν, είναι μόνο 300 (στα χαρτιά).
Το πρώτο βιβλίο μας «Λωλόδεντρα» με την πόλη της Χίου ασχολείται. Επίσης 350 από τα 650 φύλλα του περιοδικού μας που κυκλοφορούν, διανέμονται στην πόλη της Χίου και στις σελίδες τους πάνω απ’ όλα η πόλη της Χίου προβαλλόταν. Στις ηλεκτρο-νικές σελίδες της «Δάφνης» dafninet.gr, προβάλλουμε τον Δήμο Χίου, το Ομήρειο, την Δημοτική Πινακοθήκη. Κι ο Χιώτης Λόγιος και Ιστορικός Δημ. Λαϊνάς που θα μιλούσε για τα ελευθέρια της Χίου, θα ικανοποιούσε το ακροατήριο που σίγουρα θα ήταν πολυπληθές.
Επειδή είμαι ένας απ’ εκείνους που βρίσκονται στο Πνευματικό Κέντρο συνεχώς και παρακολουθώ τα προγράμματα και τις εκδηλώσεις, είδα πόσο γεμάτο ήταν το πρόγραμμα π. χ. στις 13 Οκτωβρίου που αν και «ήταν κλεισμένο» (για κάποιους φίλους που το είχαν ζητήσει) και οι δυο αίθουσες ήταν ελεύθερες...
Αγαπητοί φίλοι, αιρετοί και μη που έχετε την ευθύνη γι’ αυτά. Σε ένα περίπου χρόνο ίσως κανένας σας να μην ευρίσκεται στη θέση τη σημερινή. Γιατί υπάρχει για τους μεν η λαϊκή εντολή, για τους δε, εσωτερικές μετατάξεις. Εμείς όμως θα συνεχίσουμε να είμαστε στους ίδιους χώρους που με κόπο και κόστος επιλέξαμε να υπηρετούμε. Παράπονα δεν έχουμε μόνο εμείς. «Ρίξτε τ’ αυτιά σας πίσω».
Αφουγκρασθείτε τους ανθρώπους που αφιλοκερδώς με τις όποιες τους δυνάμεις υπηρετούν τον τόπο τούτο και συστηματικά εισπράττουν πικρία από τους φορείς και τους εκπροσώπους τους. Θα είναι για το καλό όλων μας, μα πάνω απ’ όλα για το καλό αυτού του τόπου (θέλουμε να πιστεύουμε πως σας ενδιαφέρει). Εκτός αν και οι χώροι του πολιτισμού πάνε για... «ιδιωτικοποίηση».
Α! Ξέχασα. Έχουμε κι εμείς τις ευθύνες μας, γιατί είχαμε την αφέλεια να μιλούμε με το στόμα πιστεύοντας πως στους χώρους του πολιτισμού δεν χρειάζονται χαρτιά και υπογραφές. Καλά να πάθουμε...
Δεν έχουμε τίποτα προσωπικό με κάποιον. Αντίθετα υπάρχει ιδιαίτερη εκτίμηση. Πράξεις που μας θίγουν κρίνουμε και θέλουμε να πιστεύουμε πως ήταν από ένα λάθος που δεν θα επαναληφθεί..

Βαγγέλης Ρουφάκης