Το Γράμμα που ακολουθεί  το βρήκα στο περιοδικό «Ανέσπερο Φως» του μακαρίτη συμπατριώτη μας Γ. Παπαδόπουλου (Κάτω Διμινιό, Κιάτο) Φύλλο 3-4 Δεκέμβριος-Ιανουάριος 1984 και το αναδημοσιεύω στη μνήμη του Χιώτη (Δαφνούση την καταγωγή) Αντώνη Χαβιάρα, πατέρα της φίλης και συνεργάτιδας του περιοδικού μας Δρ Σεβαστής Χαβιάρα-Καραχάλιου. Αιωνία του η μνήμη.

Βαγγέλης Ρουφάκης

 Ένα γράμμα για το Χιώτη

Αντώνη Χαβιάρα

Το παρακάτω γράμμα πήραμε από το Κιάτο (Κορινθίας)

Κιάτο 20.11.83

Αγαπητέ κ. Παπαδόπουλε, σε παρακαλώ να γράψεις στο περιοδικό σου για τον καλό μας φίλο Αντώνη Χαβιάρα το Χιώτη, που μας έφυγε μετά εξάμηνη αρρώστια στις 15.11.83.

Έμενε εδώ με την κόρη του που τώρα είναι συμπολίτης μας, γιατρίνα Κυρία Σεβαστή Καραχάλιου.

Όλοι τον αγαπούσαμε γιατί ήταν καλός, φιλότιμος, γλυκομίλητος, ευγενικός όπως είναι όλοι οι νησιώτες.

Μας έλεγε ιστορίες, για θάλασσες και καράβια και τον ακούγαμε όλοι μ` ανοιχτό στόμα.

Δε βλέπαμε την ώρα, στο καφενεδάκι του λιμανιού, νάρθει ο κυρ Αντώνης ν` αρχίσει τις ιστορίες του, να μας περάσει η ώρα.

Κυρ Αντώνη ο κόσμος όλος στο Κιάτο που σ` αγαπούσε, ήρθε να σ` αποχαιρετίσει μέχρι την τελευταία σου κατοικία.

Ήσουνα τυχερός στη στοργική αγκαλιά της κόρης σου και του γαμπρού σου, εκλεκτού ζευγαριού γιατρών της πόλης μας. Και πέρασες καλά γεράματα κοντά τους, ανάμεσα στα τρία εγγονάκια σου, που σε λάτρευαν.

Όλο το Κιάτο με πρώτο το Δήμαρχό μας σε συνόδεψαν με βαθιά συγκίνηση κι εμείς οι φίλοι σου, τα γεροντάκια κι ο Οδυσσέας Ανδρούτσος με δάκρυα στα μάτια σου είπαμε το καλό ταξίδι και σου ευχηθήκαμε λαφρύ το χώμα σου.

Αιωνία σου η μνήμη, καλέ φίλε Αντώνη.

Σπύρος Γρουμπός